نوشته‌ها

سرپرستی از یتیم آل محمد علیهم السلام

امام حسن مجتبی علیه السلام فرموده‌اند:

«فَضْلُ‏ کافِلِ‏ یَتیمِ‏ آلِ مُحَمَّدٍ الْمُنْقَطِعِ عَنْ مَوالیهِ النّاشِبِ فی تِیهِ‏ الْجَهْلِ یُخْرِجُهُ مِنْ جَهْلِهِ وَ یوضِحُ لَهُ ما اشْتَبَهَ عَلَیْهِ، عَلى [فَضْلِ‏] کافِلِ‏ یَتیمٍ‏ یُطْعِمُهُ وَ یَسْقیهِ، کَفَضْلِ الشَّمْسِ عَلى السُّها.»

التفسیر المنسوب إلى الإمام الحسن العسکری علیه السلام: ۳۴۱، ح ۲۱۷٫

 

برتری کسی که یتیم آل محمّد صلی الله علیه وآله را -‌که از موالیان و امامان خویش علیهم السلام دورافتاده و به گم‌راهی نادانی گرفتار شده است‌- سرپرستی کند و او را از جهل و نادانی بیرون آورد و آن‌چه را بر ایش مشتبه گشته است، واضح و روشن نماید، بر سرپرستی کننده‌ی یتیم که او را غذا و آب می‌دهد، مانند فضیلت خورشید بر ستاره‌ی [کوچک] «سها» است.

پاداش هدایت و جزای اضلال

از امام باقر علیه السلام روایت شده است که فرمودند:

«مَنْ‏ عَلَّمَ‏ بابَ‏ هُدىً، فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهِ وَ لایُنْقَصُ أُولَئِکَ مِنْ أُجورِهِمْ شَیْئاً و مَنْ عَلَّمَ بابَ ضَلالٍ، کانَ عَلَیْهِ مِثْلُ أَوْزارِ مَنْ عَمِلَ بِهِ وَ لایُنْقَصُ أُولَئِکَ مِنْ أَوْزارِهِمْ شَیْئاً.»

الکافی ۱: ۳۵، ح ۴٫

هر که به روی دیگران درى از هدایت گشاید، مثل پاداش عمل ایشان را دارد بدون این‌که از پاداش آن‌ها چیزى کم شود و کسى که به روی مردم درى از گم‌راهى گشاید، مثل گناه ایشان بر اوست بدون این‌که از گناه آن‌ها چیزى کم شود.

هدایت و زنده کردن

امام صادق علیه السلام در جواب فردی که از آیه شریفه «مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ‏ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا» سوال کرده بود چنین بیان نموده‌اند:

مَنْ أَخْرَجَها مِنْ ضَلالٍ إلى هُدًى، فَکَأَنَّما أَحْیاها وَ مَنْ أَخْرَجَها مِنْ هُدًى إلى ضَلالٍ، فَقَدْ قَتَلَها.

الکافی ۲: ۲۱۰، ح ۱

هر کس دیگری را ازگم‌راهی خارج نماید و هدایت کند، پس گویا او را زنده کرده
و هر کس دیگری را گم‌راه نماید، پس به‌درستی که او را کشته است.

دوری از امام ، سخت ترین یتیمی

«وَ أَشَدُّ مِنْ یُتْمِ هَذا الْیَتیمِ، یَتیمٌ [یَنْقَطِعُ‏] عَنْ إمامِهِ لایَقْدِرُ عَلَى الْوُصولِ إلَیْهِ وَ لایَدْری کَیْفَ حُکْمُهُ فی ما یُبْتَلَى بِهِ مِنْ شَرائِعِ دینِهِ. أَلا فَمَنْ کانَ مِنْ شیعَتِنا عالِماً بِعُلومِنا و هَذا الْجاهِلُ بِشَریعَتِنا الْمُنْقَطِعُ عَنْ مُشاهَدَتِنا یَتیمٌ‏ فی حِجْرِهِ، أَلا فَمَنْ هَداهُ وَ أَرْشَدَهُ وَ عَلَّمَهُ شَریعَتَنا، کانَ مَعَنا فی الرَّفیقِ الْأَعْلى.»

التفسیر المنسوب إلى الإمام الحسن العسکری علیه السلام ‏: ۳۳۹، ح ۲۱۴٫

و شدیدتر و سخت‌تر از یتیمی این یتیم (یتیم پدر از دست داده)، یتیمی است که از امامش دورافتاده و منقطع باشد و دست‌رسی به امام برایش امکان نداشته باشد و حکم دین را در مسائل مورد ابتلایش نداند. آگاه باشید هر کس از شیعیان ما که عالم و آگاه به علوم ما باشد و این جاهل به شریعت و مذهب ما که از مشاهده‌ی ما محروم مانده، یتیم در دامان او باشد،پس هر آن کس که او را هدایت نماید و به راه راست رهنمون گردد و شریعت و مذهب ما را به او بیاموزد، آگاه باشید که او در رفیق اعلی (جایگاه انبیا  علیهم السلام در بهشت) با ما خواهد بود.

قسمت ۱: شمعدانیِ کنارِ حوض

«موتورسوار جلوی اتوبوس ما اصلاً تعادل نداشت؛ اون شب بارونی، اون جاده‌ی خطرناک و پر پیچ و خم … واقعاً همه‌ی ما رو در اتوبوس نگران کرده بود.

پشت سری‌های من با زبان ژاپنی خودشون داشتند با هم صحبت می‌کردند؛ اگرچه در این دو هفته‌ای که ژاپن بودم مقداری از کلمه‌هاشون رو یاد گرفتم ولی باز هم نفهمیدم که چی میگن!! ولی در هر صورت صحبتشون در مورد اون موتور سوار بود… آخه خیلی بد حرکت می‌کرد، شاید ترمزش خراب شده بود یا شاید هم خوابش می‌اومد، ولی هر چی بود دل تو دل ما نذاشته بود.

در همین حال و هوا، چند تا صاعقه‌ی شدید همه جا رو روشن کرد و ما هم بیشتر نگران شدیم، مثل این فیلم‌ها شده بود … متاسفانه چند لحظه‌ی بعد کنترل موتور کاملاً از دستش خارج شد؛ فرمان موتور رو مرتباً این طرف و اون طرف می‌کرد ولی باز هم از مسیر خارج شد و مستقیماً با ماشینی که از روبرو می‌اومد برخورد کرد و چند دور روی هوا چرخید و در حاشیه‌ی جاده افتاد.

ادامه مطلب …